การละเมิดลิขสิทธิ์ในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ ปัญหาที่ไม่มีข้อยุติ

เมื่อตอนบ่ายของวันพฤหัสบดี ที่ 26 กรกฎาคม 2550 ที่ผ่านมา ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพฯ ปี 2550 ได้มีการจัดเสวนาในปัญหาที่นับวันจะยิ่งรุนแรงขึ้น นั่นคือเรื่องของการละเมิดลิขสิทธิ์ในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ Panel Discussion on Horror Show: How piracy kills the Movie Industry? ยุทธการพิฆาตเทปผีซีดีเถื่อน โดยจะเป็นการเสวนาว่าด้วยมาตรฐานในการป้องกันและปราบปรามการละเมิดลิขสิทธิ์ภาพยนตร์

ในแต่ละปีนั้น ทั่วโลกต้องพบกับปัญหาการละเมิดลิขสิทธิ์เป็นหมื่นคดี ซึ่งทำลายรายได้ของภาพยนตร์ที่ควรจะได้รับไปกว่าหกพันล้านเหรียญสหรัฐ แล้วยิ่งโลกเรามีการพัฒนาเทคโนโลยีและการสื่อสารมากขึ้นเท่าไร ก็ดูเหมือนว่าปัญหาเหล่านี้จะยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

การจัดเสวนาครั้งนี้ก็เพื่อให้ผู้เข้าร่วมได้รับรู้ข้อมูลมาตรฐานการป้องที่มีอยู่ และที่จะพัฒนาต่อไปในอนาคต รวมทั้งข้อมูลตัวเลขของการละเมิดลิขสิทธิ์ในแต่ละวัน องค์กรสำคัญที่ดูแลเรื่องนี้อยู่ก็คือ Motion Picture Association (MPA) โดยมี Mr. Roberto De Vido ที่ปรึกษาด้านการสื่อสารประจำภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก และ Mr. Frank S. Rittman รองประธานบริหารของ Regional Legal Counsel Asia Pacific Region มาให้ความรู้เรื่องการจัดการการละเมิดลิขสิทธิ์ทางสื่อด้านดิจิตอลและอินเตอร์เน็ต

ปัญหาที่สำคัญก็คือเรื่องของกฎหมาย ซึ่งแต่ละประเทศแต่ละท้องถิ่นก็มีกฎหมายแตกต่างกันไป บางครั้งการลงโทษก็บัญญัติไว้ไม่ชัดเจน หรือไม่รุนแรงพอ หรือบางครั้งตัวบทกฎหมายเองก็มีช่องโหว่ซึ่งเป็นการเปิดโอกาสให้มีผู้ฉวยโอกาสสมองใสอาศัยช่องว่างตรงนี้กระทำการผิดกฎหมาย ในส่วนปัญหาตรงนี้ MPA ก็ได้เข้าไปช่วยปรับกฎหมายซึ่งเป็นวิธีเดียวที่จะกระทำได้อย่างเป็นรูปธรรมที่สุดในด้านของการสื่อสารที่พัฒนามากขึ้นทุกวัน ก็ยิ่งเปิดโอกาสให้ผู้บริโภคได้รับสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์มากขึ้น การก๊อปปี้แผ่นซีดีและดีวีดีก็ทำได้ง่ายมากๆ และกลายเป็นธุรกิจมืดที่เป็นที่นิยมกันมาก

คุณสุรศักดิ์ สรรพิทักษ์เสรี เลขาธิการสมาคมสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ คุณธีรพล สุวรรณประทีป ผู้เชี่ยวชาญกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา และ ผศ.ดร. พินัย ณ นคร ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีและอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก็ได้เป็นผู้ร่วมดำเนินรายการและเสนอแนวทางแก้ไขในปัญหาเหล่านี้ด้วย

ข้อสรุปของปัญหาการละเมิดลิขสิทธิ์ที่เกิดขึ้นทั่วโลกนี้ ท้ายที่สุดแล้วเราก็ต้องมองกันที่ตัวกฎหมาย คือจะต้องตามโลกที่เจริญก้าวหน้าขึ้นทุกวันให้ทัน มีการเอาใจใส่ที่จริงจังจากรัฐบาลและการร่วมมือกันระหว่างประเทศ และที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือ จิตสำนึกของผู้บริโภคเอง ต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม และเพื่อการเติบโตพัฒนาของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ในภายภาคหน้า